6 Şubat’ın üzerinden iki yıl geçti, üçüncü yıla yaklaşıyor.
Takvim yaprakları ilerledi ama Kahramanmaraş’ta zaman hâlâ enkazın altında.
Şehirde dolaşırken bunu hemen hissediyorsunuz.
Yollar hâlâ çukur.
Kaldırımlar yamalı.
Hastaneler yetersiz.
Okullar güvensiz.
Konteynerler ise artık “geçici” değil, kalıcı bir hayata dönüşmüş durumda.
