HACI ALİ GÜNEÇIKAN
Siyasette en kolay iş konuşmak.
En zor iş ise yük almak.
Önceki köşe yazımda, “AK Teşkilat Çalışıyor, Algı Merkezleri Rahatsız..” demiştim ve sahada olan bir ekipten bahsetmiştim..
Öyle yorum aldım ki, seviyesiz olanları hiç görmezden geldim, konuya muhatap bayanın yorumuna bile onay verdim. Ama bir kaç yorumda teşkilat ile belediye arasında sahiplenilme soruları vardı. Bunu biraz dilim döndüğünce söylemek, yazmak istedim..
Şehir deprem sonrası ayağa kalkmaya çalışırken teşkilat-belediye uyumu en kritik meselelerden biri. Bu yüzden yazı “kişisel savunma” gibi değil, “şehir menfaati” merkezli olmalıydı..
Yerelde bir belediyenin başarısı sadece başkanın vizyonuyla, ekibiyle ölçüldüğü kadar O vizyonun arkasında duran teşkilat iradesiyle de ölçülür.
Son günlerde kaleme alınan bazı yazılar ve gönderilen yorumlar üzerine, “teşkilat-belediye sahiplenmesi” üzerinden tartışma açıyor.
Peki gerçekten Kahramanmaraş’ta böyle bir tablo mu var?
Şimdi dürüst olalım…
Depremden çıkmış bir şehirde, 20 milyarları bulan altyapı yatırımı konuşuluyorsa, 2 bin kilometreyi aşan hat çalışmaları sahadaysa, gençlik projeleri, sosyal destek programları, spor yatırımları aynı anda yürüyorsa…
Bu tablo “yalnız bırakılmış” bir belediye fotoğrafı mıdır?
Yoksa tam tersine, koordineli bir siyasi iradenin sonucu mudur?
İl Başkanı Burak Gül ve ekibi için şehirde genel kanaat nettir:
Son yılların en disiplinli, en koordineli ve en sahada olan teşkilat yapılarından biri.
Seçim zamanı ortaya çıkıp, seçim bitince kaybolan bir yapı değil.
Sahada olan, belediye programlarına katılan, Ankara temaslarını sürdüren, Cumhurbaşkanı’nın çizdiği istikamette yürüyen bir ekip.
Evet…
Her ekipte olduğu gibi eksikler olur.
Her yapıda olduğu gibi görüş ayrılıkları olur.
Ama bu, “sahip çıkılmıyor” demek değildir.
Bazen bazı yazılar soru sormaz…
Algı oluşturur.
“Teşkilat belediyenin yanında değil mi?” sorusu masum görünür ama alt metni güçlüdür.
Şehir şu an polemik kaldırmaz.
Bu şehir, iç çekişme değil;
Koordinasyon ister.
Bu şehir, ego değil;
Ekip ruhu ister.
Bu şehir, laf değil;
Kazma ister.
Teşkilat ile belediye arasında kopukluk mu var?
Yoksa bazı çevreler “varmış gibi” bir hava mı üretmek istiyor?
Çünkü sahaya baktığımızda görünen tablo şu:
Fedakârlık yapan isimler var.
Evinden, işinden feragat eden dava adamları var.
Makam için değil, hizmet için çalışan insanlar var.
Kim olduklarını sormayın…
Bu şehir biliyor.
Ve bu şehir, samimiyeti algıdan ayıracak ferasete sahip..
Eğer birileri suyu bulandırmak istiyorsa şunu bilsin:
Kahramanmaraş artık iç tartışmalarla oyalanacak bir şehir değil.
Bu şehir ayağa kalkma sürecinde. Lokomotif mi ? O da var..Kim mi? Biliyorsunuuuzz.
Ve ayağa kalkarken omuz verenlerle, uzaktan konuşanları birbirinden ayıracak kadar da hafızası güçlü.
Kalem bazen eleştiri için yazılır.
Ama bazen de haksız algıyı düzeltmek için.
Bugün yazılması gereken bu!
Ve bu Şehirde Gül kokuyorsa, birileri suluyor demektir..
Cumamız mübarek olsun.
Kalın sağlıcakla.
https://www.marasgunebakis.com.tr/