Dertlerimizi başkalarında, eksiklerimizi çevremizde aradığımız müddetçe, yerimizde saymaya devam edeceğiz. Oysa asıl mesele, dönüp bir anlığına aynaya bakabilmekte… Cesaretle, samimiyetle, kaçmadan. Bugün belki de en çok ihtiyacımız olan şey, kendimizle yüzleşmek. Nerede kırıldık? Nerede kırdık? Nerede savrulduk? Ne zaman uzaklaştık değerlerimizden? Hangi adımı atarken kendimizi unuttuk? Çocuklarımızı ve kendimizi nasıl ihmal ettik?
ABDULLAH ŞANLIDAĞ YAZISININ TAMAMI
